Ein richtiges Fest

We waren met z’n twintigen, schat ik. En op het moment suprême van ons Richtfest gebeurde er wat er moest gebeuren. De Zimmermeister stond bovenin de steigers en hield een poëtische toespraak met veel gelukwensen. Deze Richtspruch kregen we ook nog eens in geprinte vorm aangeboden, met onze eigen namen erboven en verpakt in een mooi lijstje. Er werd geklonken en ach, onze Hollandse snert liep best goed. Toch keken ze allemaal een béétje sip en bloeide het feest niet op tot eentje dat ons nog lang zou heugen.

Een Richtfest in Duitsland is het pakkie-an van de Bauherr. Een dank-je-wel aan de bouwvakkers en timmerlieden voor al het werk dat ze tot dan toe verricht hebben. De Bauherr, dat is niet de bouwmaatschappij, zoals ik eerst dacht, maar de opdrachtgever: wij dus, mijn man en ik, toen we zeven jaar geleden een huis bouwden in een stadje aan de rand van het Taunusgebergte, noordwest van Frankfurt. Gaandeweg de bouw brachten onze bouwvakkers ons fijntjes op de hoogte van de traditie van het Richtfest. Als het hoogste punt van de houten dakconstructie is bereikt, in ’t Duits heet dat als de ‘Dachstuhl erRICHTet worden ist’, hebben de timmerlieden hun klus geklaard en gaat de boom in de top. Tijd voor een feestje. Leuk, doen we!

 

Eerst maar eens even googlen. Wat werd er precies van ons verwacht? Op de site www.richtfest.info vond ik de volgende checklist: Boom regelen - Eten bestellen - Bier kopen – Feestkamer inrichten – Vrienden uitnodigen.

Die boom was meteen al een klein probleempje. Het was november, maar omdat de meeste Duitsers het liefst tot de dag voor Kerst wachten met de aanschaf van hun kerstboom, was het kerstbomenseizoen nog niet echt van start gegaan. En om nu het bos in te trekken en vandaar met een exemplaar te gaan sjouwen? Het werd een nepboom, mooi versierd met gele en rode linten van crêpepapier.

Eten bestellen. Echt? Moesten we catering laten aanrukken? Ik vond eigengemaakte erwtensoep een veel origineler en creatiever idee. Kon ik er meteen een paar van die oer-Hollandse Unox-rookworsten in doen. Altijd goed, zo’n kleine Hollandse touch. Als toetje bedacht ik stroopwafels.

Bier kopen. Geen probleem. Vaklui en vrienden uitnodigen evenmin.

Feestkamer inrichten. Mmm, beetje twijfelachtig. Want als de nok is bereikt, betekent het niet dat de verdiepingen daaronder toonbaar, laat staan feestbaar zijn. Het was koud en nat en de wind gierde door de gaten waar straks de ramen en deuren zouden komen. Een warmtestraler bracht uitkomst.

Het feest kon beginnen.

 

Een paar maanden erna waren we uitgenodigd op het Richtfest van de buren. Sekt, wijn, Schnaps, salades, barbecue, live-muziek. En vooral veel genodigden. Het ging door tot de late uurtjes. Met enige gêne denk ik nog vaak terug aan onze vaklui, die het moesten doen met een biertje uit de fles en een kom erwtensoep. Sorry, jongens, echt wel een beetje knullig, dat partijtje bij ons. Volgende keer beter, dan organiseren we er eentje zoals bij de buren: ein richtiges Fest!

 

[Verschenen in Duitsland Magazine 04/2014]